VE BEN VE ŞAVŞAT

30 Eylül 2017
1.917 kez görüntülendi

VE BEN VE ŞAVŞAT

VE BEN VE ŞAVŞAT

Şu an içinde bulunduğum Şavşat Devlet Hastanesi penceresinden bizim köye doğru bakarken anımsadım. Bilmem anlatmış miydim?
1967 yılı olmalı. Şavşat ortaokulu öğrencisiyim Köyümüz ilçeye 10 kilometre. Okul açılımından kar yağımı olan Aralık Ayına kadar her gün köyden günlük gelip gitmemiz gerekiyor. Sabahın altısında yatagimda annemin elleriyle sarsılıyorum. ” Kalk oğlum saat altı. Okula geç kalacaksin” Apar topar yatağımdan firlıyorum. Gözlerimi oğuşturarak sabahı test ediyorum. Anamın kaynattığı(varsa) bir kase süte birazcık ekmek doğrayıp mideye indiriyorum. Alelacele elbiselerimi takıştırıp sarı şeritli ay yildizli öğrenci kasketini de örtündüğüm gibi kendimi evden dışarı atıyorum. Sonra geri dönüp unuttuğum kitaplarımı koltuğuma sokuşturuyorum. Komşu çocuklar benden önce davranmışlar. Adımlarımı sıklaştırarak yetişiyorum onlara.

Yaklaşık iki saat sonra okulumuza varıyoruz. Az sonra çalan zille sıra olup sınıfımıza uyur gezer durumda giriyoruz. Sırama oturduğumda bir rahatliyorum ki sormayın gitsin. Öğretmenlerimiz ilk saatlerde ninni mi söylüyorlar, ders mi anlatıyorlar belli değil. Öğlen olduğunda cebimi yokluyorum. Babam harçlığımı vermeyi akıl etmişse ekmek fırınları önünde genellikle köyden gelenlerin oturup çeyrek ekmek içine azıcık helva koyup yedikleri bölüme geçip az buçuk karnımı kandırıyorum. Öğlenden sonraki dersleri de tamamladıktan sonra yine yollara düşüyorum. Iki saat sonra köydeyim.Karanlik bastırmak üzere. Daha içeri girmeden anam kapıda karşılıyor.. Elinde bir dilim ekmek ve azıcık peynir elime tutusturuyor. “Ah oğlum inekler, keçiler gelmediler. Bir bak, ara , bul” diyor. Ben garip düşüyorum orman yoluna. Karanlıktan da korkuyorum. Köpeğimiz Yumak’a bir lokma ekmek vererek yol arkadasligina razi ediyorum. Kırmızıkaya yakınlarında bulduğumuz inekleri Yumruduzde rastladığımız keçilerimizle birleştirip gece yarısı eve geliyoruz. Sekiye uzandığımi hatırlıyorum.
Sabahleyin yine annem, yine sarsıntı, yine annemin yakarışları ve yol ve okul ve yıllar ve ben 62 yaşındayım ve ben Şavşat Devlet Hastanesi penceresindeyim.

Bu Konuyu Sosyal Medyada Paylaş

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Yukarı Çık